BİR GELİNİN VEDASI… | Bilgizinciri.com

BİR GELİNİN VEDASI…

bir gelinin vedası

bir gelinin vedası
BİR GELİNİN VEDASI…

Ve ben büyüdüm,
Evet ben de büyümüştüm zaman seyrinde akıp giderken,
Artık çomaklarla oynayan küçük bir kız çocuğu değilim.
Üzgünüm şuan büyüdüğüm için seni ağlattığım için,
İçim çekildi sanki, içimin yandığını hisettim,
Ağladım annem, bende ağladım bu ayrılığa,
ama büyümüştüm…
O yüzden olsa gerek gelin olmam gerekti.
Şimdi kulağımda güzel sesinden ninniler,
Aklımda kopuk kopuk evcilikler var.
Ve dışarda düğün kurulmuş şevinçle koşuşuyor çocuklar…
Çeyizim de hazır gönül bohçamda annemden bana miras nasihatlar.
Hala içimde, hala bembeyazlar, saflar inan en az senin sevgin kadar…
Gidiyorum şimdilik mis kokulum, ama nasipse yine gelirim.
Sessiz hıçkırıklar boğazımda ve üstümde beyazlar…
Yanımda hiç ayrılmadığım arkadaşlarım var yine
galiba onlar da biraz buruklar…
Bir geçmiş bıraktım arkamda, oyunlar artık çocuklukta kaldı,
oyun arkadaşlarım hala yanımda, iyi dilekleriyle mutluluklar diliyorlar bana…
Ve annem karşımda ağlamaklı dolu gözleriyle bakıyor gözlerime,
O küçük kızına veda ediyor ben onun sıcak kucağına gözyaşlarıyla,
Ben gidiyorum annem, gidiyorum diyorum içimden,
O an bir yumruk çöküyor boğazıma yutkunamıyorum…
Annem;
Duaların olsun hep yanımda, bilirsin muhtacımdır onlara,
Hakkını helal et anne, bu gözyaşlarımla bütün kırdıklarımı tamir et…
Kulağımda küçüklükten kalma senden hikayeler
ve en değerli çeyiz anneden nasihatler götürüyorum yanımda…
Saymakla bitmez sözlerin hepsi kulağımda,
Şimdi yeni çözdüm anlamlarını, meğer ne değerliymiş o altın sözler…
Gözündeki yaşlar bana anlattı şimdi bütün herşeyi,
Çözmeye başladım hayatın değerini,
Ben şimdi gidiyorum mutlu olmam için o değerli duan yeter…
Güller güzeli annem benim, gül şimdi, bana o gülüşün yeter.

Bir Cevap Yazın